Eiwit en de aminozurenbank

 

 

Eiwitten worden tijdens de vertering afgebroken tot aminozuren, die dan weer in andere samenstellingen gebruikt worden als enzymen, hormonen, antilichamen, bloedeiwitten, in de huid, been, kraakbeen, celonderdelen, spieren of als energiebron (1 gram eiwit levert 4 kcal.).

Er heerst nogal wat verwarring over hoeveel eiwit we nodig hebben en uit welke bronnen we ze moeten halen.De tijd dat ons angst werd ingepompt dat we te weinig eiwit zouden binnenkrijgen, is gelukkig voorbij.De WHO heeft de behoefte aan eiwit herzien en omlaag gebracht tot 0,5 gram eiwit per dag per kg lichaamsgewicht.En daar is zelfs een veiligheidsmarge inbegrepen.Laten we niet vergeten dat zoín 70% van verbruikte aminozuren, de bouwstenen van eiwit, door het lichaam wordt heropgevist om herbruikt te worden in andere samenstellingen.Het lichaam verliest ongeveer 25 gram eiwit per dag via stoelgang, haar, urine, transpiratie en afgeschilferde huid.Dit wordt dan ook beschouwd als het fysiologisch minimum dat we elke dag nodig hebben.

 

Het is eerder zo dat we schrik moeten hebben voor een teveel aan eiwit, omdat dit met talrijke klachten in verband wordt gebracht: reuma, jicht, nierkwalen, osteoporose, hoge bloeddruk, kanker, artritis, overgewicht, enz.Een teveel aan eiwit is de belangrijkste oorzaak van verzuring en belasting van de ontgifting.†† Volgens prof. Dr. Wendt is het teveel aan eiwit de belangrijkste oorzaak van het dichtslibben van de bloedvaten of arteriosclerose, nog meer dan cholesterol, die zich alleen bindt aan de eiwitafzettingen.Als de bloedvatwanden verdikt zijn door eiwitafzettingen, en als het bindweefsel verslakt is door zure afbraakproducten, dan kunnen voedingsstoffen moeilijker door de poriŽn van de haarvaatjes en door het bindweefsel naar de cellen.Omgekeerd zullen ook de afvalstoffen uit de celstofwisseling moeilijker via het bindweefsel naar de haarvaatjes geraken.We krijgen dus te maken met een langzame verstikking van de cellen.Klachten als futloosheid, vermoeidheid, vertraagde stofwisseling en overgewicht zijn er niet vreemd aan.

Voor het lichaam is eiwit de stof die het moeilijkst af te breken is en veel afvalstoffen achterlaat, dus is het belangrijk dat we er zeker niet teveel van binnenkrijgen.Van alle eiwitbronnen is vlees het moeilijkst te verteren en kost het meest energie om te verteren.Vandaar het advies om niet elke dag vlees te eten.

Men maakt ons wijs dat eiwit de belangrijkste voedingsstof is; in feite zijn ze allemaal even belangrijk: koolhydraten, vetten, vitaminen, mineralen, vocht, eiwitten: we hebben ze allemaal nodig.

 

Alle eiwit uit de voeding wordt in het lichaam steeds afgebroken tot aminozuren en opnieuw opgebouwd tot menselijk eiwit.Het argument dat we varkensvlees zouden moeten eten omdat dit het sterkst overeenkomt met menselijk eiwit is dus fout.Ons lichaam kan immers geen proteÔne gebruiken in de oorspronkelijke vorm waarin het wordt gegeten.

De sterkste dieren in de natuur, zoals olifanten, paarden, kamelen, gorillaís zijn allemaal planteneters.Dat we vlees moeten eten om sterk te worden, is op zijn minst twijfelachtig.

Er zijn 23 verschillende aminozuren, waarvan het lichaam er zelf 15 kan produceren en 8 niet.Deze 8 worden essentieel genoemd en moeten dus uit de voeding komen.

 

Door de vertering van voedsel en door de recycling van gebruikte aminozuren, zijn in het bloed en het lymfestelsel voortdurend alle aminozuren in omloop en kunnen ze naargelang de behoefte worden opgenomen.Deze circulerende voorraad aminozuren noemt men de aminozurenbank.De lever en de cellen geven aminozuren af aan deze bank en nemen er op, naargelang de concentratie ervan in het bloed.De lever of de cellen slaan een ev. teveel op, als de concentratie te hoog is of brengen er in omloop als de concentratie te laag is.

Daarom is het argument dat alle aminozuren in een maaltijd aanwezig moeten zijn fout.Als er bepaalde aminozuren ontbreken, kan het lichaam dat zonder probleem halen uit de aminozurenbank.Deze achterhaalde theorie heeft er ook toe geleid dat geadviseerd werd om bepaalde voedingsmiddelen waarin ťťn of meerdere essentiŽle aminozuren ontbreken, in dezelfde maaltijd aan te vullen met voedingsmiddelen waarin die wel aanwezig zijn, vb. granen met peulvruchten.Dit leidt echter vaak tot slecht verteerbare voedselcombinaties, waarbij het risico groot is dat eiwitten gaan rotten en koolhydraten gaan gisten en hierdoor voor een deel verloren gaan.Bovendien brengt dit extra afvalstoffen met zich mee.Veel voedingsmiddelen bezitten alle essentiŽle aminozuren: banaan, wortel, kool, aardappel, komkommer, maÔs, tomaat, pompoen, erwten, noten,Ö

 

Door verhitting o.a. bij koken en bakken, stollen veel aminozuren of worden vernield, zodat ze niet kunnen gebruikt worden door het lichaam en als afvalstoffen moeten worden behandeld en uitgescheiden, wat een belasting is voor lever, nieren, darmen, lymfestelsel.

Als we voldoende groenten, fruit, granen, noten, zuivelproducten, ev. vlees, vis, ei gebruiken, dienen we ons geen zorgen te maken over eiwit.En we hoeven ook niet alles door elkaar te eten om ervoor te zorgen dat alle essentiŽle aminozuren in een maaltijd aanwezig zijn.

 

 

Geraadpleegde literatuur

De Wever, S., Groene Nieuwsbrief 5, Groene Dag, Roosdaal, s.a.

Diamond, H. & M., Een leven lang fit, De Kern, Baarn, 1987††††††††††††††††††† †††† ††††††††††††††††††

Houben, J., Voedingsfysiologie, Arinus, Genk, 1998

 

 

 

 

© Luc Van Oost Ė gezondheidstherapeut Ė www.lucvanoost.be

Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd en mag op geen enkele wijze worden vermenigvuldigd of doorgegeven worden aan anderen zonder toestemming van de auteur.

Dit artikel werd met de meeste zorg samengesteld.Niettemin is het nooit geheel uitgesloten dat informatie door tijdsverloop, recent wetenschappelijk onderzoek of andere oorzaken onjuist, onvolledig of achterhaald is.De auteur kan niet aansprakelijk gesteld worden voor enige directe of indirecte gevolgen voortvloeiend uit de gegevens.Dit artikel is niet bedoeld als vervanging voor een medische diagnose en medische zorg door een arts.De lezer wordt uitdrukkelijk geadviseerd zijn arts te raadplegen bij enigerlei klachten of symptomen.

Suggesties, commentaar en reacties zijn steeds welkom op het vermelde e-mailadres.