Vlees

 

 

Positieve eigenschappen :

1.      Bevat alle essentiële aminozuren

2.      Bevat heemijzer, Fe2+, dat vlot wordt opgenomen

3.      Bevat veel zink en selenium nuttig voor het immuunsystem en de voortplanting

4.      Bevat vitamines B, o.a. vitamine B12 voor de bloedaanmaak en het zenuwstelsel

5.      Bevat foliumzuur

 

Negatieve eigenschappen:

1.      Frequent en zelfs preventief gebruik van antibiotica in de veeteelt.  Resten van antibiotica in vlees, komen ook in het drinkwater terecht en dragen onrechtstreeks bij tot toename van resistentie voor antibiotica

2.      Bevat geen vitamine C

3.      Veel verzadigde vetten, die in verband kan gebracht worden met diverse vormen van kanker

4.      Bevat cholesterol wat door de bewerkingen zoals bakken of braden wordt omgezet in het schadelijke oxycholesterol

5.      Vaak hoog gehalte aan purinen.   Dit wordt na afbraak als urinezuur door de nieren en darmen uitgescheiden.  Een teveel aan urinezuur kan leiden tot nierklachten, reuma, jicht,, spierklachten,…

6.      Gebruik van groeihormonen, die als xeno-oestrogenen de hormoonhuishouding van man en vrouw kunnen verstoren en een rol spelen bij klachten als PMS, menopauzale klachten, vermindering van de vruchtbaarheid bij de man, borst- en prostaatkanker

7.      Ethisch onverantwoorde behandeling van dieren zijn talrijk: te kleine hokken, overbevolkt, te weinig buitenlucht (koeien worden soms ongeveer 5 maanden per jaar binnengehouden in de winter), plofkippen, mestkalveren die ijzerloze melkpoeders krijgen voor bleker vlees, castreren van dieren, vetmesten van ganzen, slaan met stokken op dieren, enz.  Teelt van dieren is vaak dieronvriendelijk, met vetmesterij en hormooninjecties, met gebrek aan genegenheid, vrijheid en respect, waardoor de gezondheid van de dieren achteruitgaat en meer medicijnen o.a. antibiotica nodig zijn.  De boer wordt niet betaald voor de kwaliteit, wel voor de kwantiteit. (bio-industrie)

8.      Verkeerde voedingswijze van dieren (herbivoren die soms dierlijk afval moeten eten; graankorrels,...).  Bedenkelijke samenstelling van het krachtvoer voor de dieren (vismeel, slachtafval, dioxine, PCB’s, POP’s, dierlijk vet, enz.) dat o.a. geleid heeft tot BSE (gekke koeienziekte), dioxinekippen, enz.

9.      Steeds meer ziektes die voorkomen bij dieren geteeld volgens de bio-industrie: wegkwijnziekte bij varkens, slijtersziekte bij koeien, doodgroeiers bij de kuikens, varkenspest, vogelgriep,...

10.  Mede door de verkeerde voedingswijze van dieren bevat vlees minder omega-3 vetzuren en naar verhouding teveel omega-6 vetzuren, wat ontstekings- en kankerbevorderend werkt

11.  Dieren in de veeteelt zijn verzwakte dieren agv de ‘onmenselijke’ behandeling, verkeerd veevoer en daarom worden ze behandeld met antibiotica, hormonen.  Wat kan men verwachten van vlees afkomstig van zieke, verzwakte, opgepepte dieren?

12.  Hoog gehalte aan eiwit, wat bijdraagt aan het probleem van ontgifting van ammoniak door de lever, van ureum door de nieren, van metabole zuren door de stofwisseling met onttrekking van calcium aan de beenderen (osteoporose), van verhoogd gebruik van bepaalde vitamines en magnesium, van onverteerde eiwitresten die overgaan tot rotting, van vervuiling van het extra- en intracellulair vocht, van verstoring van de darmflora

13.  Consumptie van vlees kan ook in verband gebracht worden met: hart- en vaatziektes, reuma, jicht, darmkwalen (o.a. constipatie, colitis ulcerosa, ziekte van Crohn, darmkanker), de ziekte van Creutzfeldt-Jacob, kanker, overgewicht, voedselvergiftiging, enz.

14.  Door hoog gehalte aan eiwit en vlees, meer zware metalen en residu’s van antibiotica, hormonen, pesticiden, PCB’s, dioxine, aromatische koolwaterstoffen,...

15.  Hoger risico op infecties met bvb salmonella, E. coli, wormen, Creutzfeld-Jacob of BSE

16.  Een groot deel van de wereldbevolking gebruikt geen vlees, maar een lacto-vegetarische voeding

17.  Onrendabele teelt van dieren in het kader van het wereldvoedselprobleem en het efficiënt gebruiken van de beschikbare gronden.  Om één kilo dierlijk eiwit te produceren is drie tot dertien kilo plantaardig eiwit nodig.  Van dezelfde oppervlakte landbouwgrond waarvan 1 persoon met een 'standaard-dieet' (met vlees) kan worden gevoed, kunnen 3-7 vegetariërs of 12-20 veganisten leven.  De productie van één pond vlees kost ongeveer 11.250 liter water. Er is veel minder water voor nodig om een vegetariër een jaar lang van voedsel te voorzien, dan dat er nodig is om één maand voedsel voor een vleeseter te produceren.  Een normale akker met grasland produceert ongeveer 330 kilo vlees. Hetzelfde stukje grond kan ook 40.000 kilo aardappelen produceren.  Voor elke hamburger moeten er twee bomen worden gekapt en wordt er 2000 liter vers water gebruikt.  Gemiddeld kost de productie van 1 kilo vlees(waren) 14,7 keer meer als de productie van een kilo plantaardig voedsel.

18.  Onrechtvaardigheid tegenover derde wereldlanden.  In Brazilië bvb. heeft de vleesindustrie met enorme veebedrijven de meest vruchtbare grond van het land in gebruik, terwijl een groot deel van de Brazilianen ondervoed is. Het vlees dat van deze bedrijven afkomstig is, wordt geëxporteerd naar het rijke westen. In Thailand en Bangladesh wordt veel grond gebruikt voor de productie van veevoer voor het westen. 

19.  Belangrijke oorzaak van milieuproblemen. Tussen 1960 en 1985, werd bijna 40 % van alle Centraal Amerikaanse regenwouden vernield voor het creëren van grond voor vee: de regenwouden die de 'longen van de wereld’ vormen, worden op deze manier ernstig bedreigd.  Er wordt geschat dat het aandeel van de veeteelt in de verdwijning van het tropisch regenwoud 80% is.  Stoffen uit de mest (o.a. nitraat) komen terecht in rivieren en drinkwater.  Er wordt geschat dat in Nederland de vervuiling door de veehouderij groter is dan die door het autoverkeer.  De veehouderij is de grootste bron van de zure neerslag die bossen en heide ernstig aantast.  Het methaangas geproduceerd tijdens de spijsvertering van koeien is een belangrijke oorzaak van het broeikaseffect.

20.  Vlees en vis bevatten een wettelijk begrensd aantal rottingsbacteriën, aangezien vlees of vis zelden of nooit vers is en het dagen of weken duurt voor het op het bord komt (ontbindingsproces).  Deze bacteriën verstoren de darmflora. 

21.  De aanwezigheid van bacteriën (o.a. Campylobacter, Salmonella en E.coli) vergroten het  risico op voedselvergiftiging bij vleesconsumptie.  De grens tussen eetbaar en niet-eetbaar vlees wordt bepaald door het aantal bacteriën.

22.  Verlies aan voedingswaarde door koken, bakken, braden, roosteren.  Bij onzorgvuldig bakken, braden, roosteren, grillen en barbecuen kunnen stoffen ontstaan die mogelijks kankerverwekkend zijn (vb. polycyclische koolwaterstoffen of PAK’s)

23.  Moet verhit worden om gegeten te kunnen worden; hierdoor stollen veel aminozuren of worden vernield, waardoor ze niet voldoende kunnen benut worden.

24.  Bijdrage tot talrijke ziekten zoals reuma, jicht, hart- en vaatziekten, lever-, darm- en nierziekten, osteoporose, artritis, allerlei vormen van kanker.  Diverse kankeronderzoeks-instituten leggen verband tussen charcuterie, worst, rood vlees en verhoogde kans op kanker thv darm, pancreas, borst, prostaat.

25.  Een te grote vleesconsumptie verhoogt de potentieel kankerverwekkende nitrosover-bindingen in de dikke darm.

26.  Vlees bevat geen ballaststoffen, en draagt dus bij tot het probleem van constipatie (een normale stoelgang is drie keer per dag), aambeien en rottingsverschijnselen in de darmen gezien de langere verblijftijd in de darm bij 37°C.

27.  Vlees en vis bevatten veel purines, die in het lichaam tot urinezuren worden omgezet, wat niet gunstig is voor reuma- en jichtlijders

28.  Vlees en vis hebben een zuuroverschot en dit leidt tot een ophoping van afvalstoffen in het lichaam.  Zie de tekst over het zuur-basenevenwicht, het belangrijkste voedingsprincipe.

29.  Regelmatig criminele schandalen : hormonenmaffia, moord op Karel Vanoppen, de wrede behandeling van dieren op de veemarkt van Anderlecht, het in elkaar slagen van de voorzitter van Gaia en de vrijspraak van de veehandelaars hiervoor, verkoop van illegale medicijnen, enz.

30.  Als gevolg van de voedselschandalen van de laatste jaren, is de overheid strenger opgetreden qua voedselveiligheid en traceerbaarheid van het vlees.  Dit hele controlesysteem kost echter enorm veel geld, waarvoor de consument meebetaalt.

31.  Gaat bij de meeste mensen gepaard met hypocrisie of onverschilligheid: ze kunnen het niet over hun hart krijgen om een dier zelf te doden, maar ze eten wel het vlees van dieren die door anderen voor hun zijn gedood. 

32.  Gaat gepaard met allerlei fabeltjes: van vlees wordt je sterk, dierlijke proteïne lijkt meer op menselijke proteïne dan plantaardige proteïne, we moeten elke dag vlees eten, enz.  Dit wordt besproken in het stuk over eiwit en de aminozurenbank.

33.  Misleidend gebruik van de term ‘biovlees’: dit staat voor biotechnologisch vlees met gebruik van talrijke scheikundige additieven die als wetenschappelijk verantwoord worden beschouwd.

34.  Vlees en vis leiden makkelijk tot een te hoge consumptie ervan, omdat ze geen ballaststoffen bevatten en met smaakverbeterend zout, peper, kruiden en vet worden bereid.  Rauw vlees is immers onbewerkt niet te eten, mede om hygiënische redenen.

35.  De consumptie van vlees, in combinatie met het gebruik van zout, specerijen, cafeïne (koffie, cola, energydrinks) draagt bij tot de huidige sexuele overprikkeling, wat we bezwaarlijk als een gunstige evolutie kunnen beschouwen.

36.  Hetzelfde geldt voor de toename van agressie in de samenleving, gecombineerd met andere factoren.

37.  Niet-vleeseters betalen mee de prijs voor het vleeseten, op ecologisch en landbouwkundig vlak.

 

Vis gaat nog sneller tot ontbinding over dan vlees.  De vertering van vis kent dezelfde nadelen als die van vlees.  De gemiddelde passagetijd van voedsel doorheen het hele maag-darmkanaal bedraagt zo’n 25 uur; voor vlees is dit het dubbele.  Bovendien zijn de zeeën en oceanen zwaar vervuild, zodat we een aantal toxische stoffen o.a. zware metalen mee opnemen.

 

Een woordje over charcuterie (alle soorten worst, gehakt, paté, ham, vleessalade, hot dogs, frikandellen, hamburgers, enz):

1.      in charcuterie wordt vaak tweederangsvlees gebruikt

2.      is de cholesterol omgezet in het schadelijke oxycholesterol door de bewerkingen

3.      worden nitrieten gebruikt die in de maag worden omgezet in de schadelijke carcinogene nitrosoverbindingen

4.      wordt vaak het nochtans verboden sulfiet gebruikt dat allergische en astmatische klachten en maag- en darmklachten kan uitlokken

5.      wordt de smaakversterker mononatriumglutamaat gebruikt die aanleiding kan geven tot talrijke allergische en neurologische klachten, zoals misselijkheid, hartkloppingen, migraine, verslaving aan junkfood;

6.      worden de smaakversterkers guanylzuur en inosinezuur gebruikt die ongunstig zijn voor mensen met astma en reuma, jicht wegens de omzetting in purines

7.      gerookt vlees en worsten bevatten schadelijke nitrofenolen, dioxine en zijn carcinogeen

8.      bevat veel zout, wat kan bijdragen tot talrijke gezondheidsklachten; zie de tekst over zout

9.      vaak wordt zetmeel als bindmiddel gebruikt, dat afgezien van het feit dat het geraffineerd is, tevens gluten bevat, wat voor mensen met glutenintolerantie ongeschikt is

10.  bevat soms ook lactose, dat niet geschikt is voor mensen met lactose-intolerantie

11.  bevat soms ook eieren, wat in deze bewerkte vorm zeker niet gunstig is

12.  bevatten veel transvetzuren agv gebruik van minderwaardige oliën en geharde vetten met de daarvan afgeleide mayonaizen en sauzen; zie hiervoor de tekst over vetten en cholesterol

13.  bevat kleurstoffen en bewaarmiddelen

 

Zie ter informatie ook het filmpje “Meat the Truth” over de ecologische gevolgen van vlees eten:

http://www.vegetarisme.be/index.php?option=com_content&view=article&id=687#trailer

 

 

Is de mens een vleeseter?

Om te weten wat een dier of de mens van nature eet, kijkt men naar de anatomie en fysiologie van het spijsverteringsstelsel, het gebit,  en de specialisatie van de zintuigen die van belang zijn bij het veroveren van het voedsel en niet naar accidentele, klimatologische of geografische afwijkingen van het voedingspatroon van het dier.  Dit geldt ook voor de mens.  Uit vergelijkende studies o.a. van de beroemde paleo-antropoloog Richard Leakey, blijkt dat de mens van nature hetzelfde spijsverteringsstelsel heeft als dat van apen, nl. dat van een fructivoor.  De mens wordt biologisch tot de zoogdieren gerekend en meer in het bijzonder tot de primaten.  Ondanks miljoenen jaren evolutie en slechts enkele kleinere mutaties, heeft de mens nog altijd hetzelfde spijsverteringsstelsel behouden. 

De mens is  in wezen geen vleeseter (geen talrijke scherpe puntige tanden, geen zuur speeksel, niet zo’n hoge maagzuursecretie als vleeseters, geen korte darmen, geen lever die het enzym uricase heeft om het teveel aan urinezuur af te breken), geen snelle doorbloeding van de lever voor de verhoogde ontgifting, kaken die enkel verticaal kunnen bewegen.  De mens heeft in tegenstelling tot vleeseters wel maaltanden, geen grote slagtanden, de tanden staan dicht bij elkaar, en hij heeft wél zweetklieren.

 

De oermens is om nog onduidelijke reden van zijn oorspronkelijke biotoop afgeweken en is daarom moeten beginnen met jacht en visvangst, met landbouw en veeteelt om te kunnen overleven.  Culturele tradities en de voedingsindustrie hebben de mens nog verder doen afwijken van zijn oorspronkelijk voedingspatroon.

Als we logisch nadenken, begrijpen we dat het haast onmogelijk is om zonder instrumenten, een dier met onze blote handen te vangen en dood te slaan of te wurgen, te pluimen, het karkas open te rijten met de tanden of de handen, de ingewanden eruit te scheuren, enz.  Het is alleen dankzij instrumenten, zoals vuurwapens en messen dat we dieren kunnen doden en dankzij het gebruik van een kookfornuis en kookgerei kunnen klaarmaken.  We eten het dus gebakken of gekookt of anders bereid, nooit rauw, zoals echte vleesetende dieren al hun prooien rauw opeten.  Geen enkel prooidier zal zijn prooi eerst koken of bakken alvorens het op te eten.  Het eten van vlees maakt dus deel uit van de cultuur, die ons hiertoe conditioneert, niet van onze eigen natuur.

 

Gelukkig is er door de regelmatige voedselschandalen, criminele schandalen en de vegetarische beweging een hele bewustwording op gang gekomen. Begin jaren negentig bracht het Voorlichtingsbureau voor de Voeding in Nederland nog een brochure uit onder de titel 'Eten zonder vlees, kan dat?'. Inmiddels is deze brochure vervangen door de brochure 'Eten zonder vlees, dat kan!'.

Uit talrijke studies is gebleken dat vegetariërs langer en gezonder leven dan vleeseters, wat daarom nog niet wil zeggen dat alle vegetariërs gezond zijn, aangezien gezondheid door vele factoren wordt beïnvloed.

 

 

Tips in verband met het eten van vlees:

·         Gebruik geen charcuterie of ‘fijne vleeswaren’, niet zo fijn voor uw gezondheid

·         Gebruik geen gerookt of gebarbecued vlees

·         Koop vlees of gevogelte bij een biologische slager, boer of winkel

·         Gebruik mager vlees of gevogelte

·         Gebruik bij voorkeur kalkoen als vlees en wilde zalm als vis.  Kalkoen is arm aan vet, rijk aan vitamine B, ijzer, selenium, zink, is een magere eiwitbron.  Zalm is rijk aan omega-3 vetzuren, selenium, vitamine B en D, kalium en eiwit.  Het eten van gekweekte zalm is niet aan te raden, evenals van makreel, tegelvissen, haaievlees, zwaardvissen want deze bevatten kwik.  Volgens Steven Pratt bevatten wilde zalm, kabeljauw, schelvies, tilapia, koolvis, tonijn, tong en de meeste schaaldieren betrekkelijk weinig kwik.  Andere soorten die milieuveilig zijn volgens Pratt zijn heilbot uit Alaska, haring, gekweekte mosselen, koolvis, sardientjen, gekweekte sint-jacobsschelpen, gestreepte zeebaars, rivierkreeft, gekweekte oesters, krab, gekweekte katvis, Arctische zalmforel.  Koopt u vis uit blik, spoel deze dan eerst goed af, om zoveel mogelijk zout te verwijderen.

·         Eet zeker veel groente bij vlees, vooral groene groente (sla, andijvie, boerenkool,...)

·         Eet niet meer dan één keer per dag vlees

·         Maak u geen zorgen over eiwitten, in het klassieke Westerse dieet is er immers een overschot aan eiwitten, en dit wordt juist als één van de belangrijke medeoorzaken beschouwd van vele beschavingsziektes.  Vervang vlees als eiwitbron op de vleesloze dagen gerust door noten, deze hebben meer gunstige eigenschappen en veel minder ongunstige.

·         Vleesvervangers zijn niet nodig, vlees hoeft immers niet vervangen te worden.

·         Het is niet nodig elke dag vlees te eten, om de andere dag is voldoende.  Dit compenseert ook de duurdere prijs van bio vlees mocht u daarvoor willen kiezen.

·         Beperk de hoeveelheid vlees tot niet meer dan 60 gram per dag of 100 gram als u om de andere dag vlees eet.

·         Las zeker één vleesloze dag per week in, bvb zondag

·         Snijd alle zichtbare vet weg en verwijder ook het vel van gevogelte

·         Eet eventueel twee keer per week vette vis

·         Voor dierlijk eiwit kan men ook vis of melkproducten gebruiken

·         Voor plantaardig eiwit kan men terecht bij peulvruchten, noten, zaden en pitten, granen

·         Vlees kan ook gekookt worden ipv gebakken

·         Gebruik zeker geen margarine of bakboter, wel olijfolie, cocos- of palmvet (zie tekst over vetten)

·         Laat vlees uit de diepvries niet urenlang uitliggen om te ontdooien ivm risico op ontwikkeling van bacteriën; het kan ook van de diepvries in de koelkast gelegd worden om te ontdooien

·         In geval van bepaalde aandoeningen zoals reuma en kanker, is het gebruik van vlees en vis tijdelijk af te raden.  Bij een gunstige evolutie, kan alvast begonnen worden met het eventueel terug inschakelen van vis enkele keren per week.

·        Vermijd rood vlees

·         Vermijd varkensvlees, rundsvlees; gebruik in de plaats daarvan regelmatig konijn, kalkoen,  kip, wild, geitenvlees, paardenvleees

·         Vermijd charcuterie (toevoeging van veel zout, sulfiet, nitriet, kleurstoffen, bewaarmiddelen, gebruik van zetmeel, eieren,…)

·         Eet maximum twee keer per week vis en kies voor vette vis omwille van de omega-3 vetzuren.  Voor deze vetzuren kan u echter ook lijnzaadolie gebruiken als u verkiest geen vis te eten.

·         Vlees kan gekookt worden, met bakken zit u altijd met het probleem van hoog verhit vet, tenzij u een bakvel gebruikt, dan heeft u geen vet nodig.  Achteraf kunt u dan ev. wat koudgeperste olijfolie toevoegen op het bord.  Het beste vet om te bakken, als u dat toch wil, is extra vierge kokosnootolie of rode palmolie, gevolgd door extra vierge olijfolie.

 

Als u overweegt te stoppen met vlees eteen toch dierlijk eiwit wil, is het aangeraden bvb. om regelmatig toch eieren of noten te eten omwille van bepaalde vitaminen.  U kunt wellicht best ook een natuurlijk voedingssupplement gebruiken zoals chlorella, stuifmeelpollen, brandnetelpoeder, alfalfapoeder om dezelfde reden.  Dit uiteraard naast veel groente, fruit, noten, aardappelen, melkproducten, koudgeperste olie, enz.

 

 

 

 

Geraadpleegde bronnen:

Desmyter, P., Hoe zit dat met...vlees?, in: BioGezond, oktober 2008, pp.4-7

Diamond, H.&M., Een leven lang fit, De Kern, Baarn, 1987 

Dries, J., Bio-energetische voedingsleer, Arinus, Genk

Dries, J., Vakstudie voeding en gezondheid, Europese academie voor natuurgeneeskunde, Brussel-Antwerpen, 1990

Dries, J., Tri-actief Afslanken, Arinus, Genk, 2001

Vaes, R., Voedingsleer, schema’s, 2000

http://www.vlees.ws/

http://www.angelfire.com/super/vleesismoord/milieu.html

http://www.nshd.nl/donateur/zodiak/hoofdstuk.php?id=430

http://www.nice-info.be/html/PROF/prof_setNN.htm?http://www.nice-info.be/html/PROF/NUTRINEWSONLINE/NN1203fabelsIN.htm

 

 

 

 

© Luc Van Oost – gezondheidstherapeut – www.lucvanoost.be

Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd en mag op geen enkele wijze worden vermenigvuldigd of doorgegeven worden aan anderen zonder toestemming van de auteur.

Dit artikel werd met de meeste zorg samengesteld.  Niettemin is het nooit geheel uitgesloten dat informatie door tijdsverloop, recent wetenschappelijk onderzoek of andere oorzaken onjuist, onvolledig of achterhaald is.  De auteur kan niet aansprakelijk gesteld worden voor enige directe of indirecte gevolgen voortvloeiend uit de gegevens.  Dit artikel is niet bedoeld als vervanging voor een medische diagnose en medische zorg door een arts.  De lezer wordt uitdrukkelijk geadviseerd zijn arts te raadplegen bij enigerlei klachten of symptomen.

Suggesties, commentaar en reacties zijn steeds welkom op het vermelde e-mailadres.